Liturgie: tijden en kleuren

Protestantse kerken van nu zien er anders uit dan vroeger. Er staat meestal een liturgische tafel, vaak met beker(s) en bord(en). Er staan kaarsen, ook een grote Paaskaars. Er hangen gekleurde stroken/kleden over de liturgische tafel.

Die gekleurde stroken over de tafel zijn er niet voor de gezelligheid of voor de feestelijke aankleding. De liturgische kleden in de kerk hangen er om het tijd-eigene van elk moment te verbeelden. De kerk gaat een vierende weg van feest naar feest en van zondag op zondag. Daarbij is er een soort jaar-ritme: elk jaar heeft door de weken heen een eigen ritme. Rondom Kerst is het anders in de kerk dan met Pasen of Pinksteren of in de zomer. Dat ritme van het jaar heet in de kerk het kerkelijk jaar. De kerk ademt als het ware mee met de tijd.

Het grootste feest in de kerk is Pasen. Dan viert de kerk het nieuwe begin, nieuw leven, opstanding. Verhalen van de opstanding van Jezus en van de uittocht uit Egypte worden verteld. De bevrijding en verlossing die hierin naar voren komt wordt verbeeldt met de kleur WIT. De weken na Pasen behouden deze witte kleur. Ook Kerst heeft iets van het nieuwe leven; ook dan is het wit in de kerk. Het is het feest om de geboorte van Jezus Christus. Na Pinksteren is het nog één zondag WIT als een samenvatting van alles dat tot dan gevierd werd.

Deze twee grote feesten hebben allebei een Voorbereidingstijd: Advent en de Veertigdagentijd. In zo’n voorbereidingstijd is het PAARS in de kerk. Een kleur die zegt dat je even stilstaan moet, om na te denken waar je mee bezig bent: wat ben je aan het doen, en kun je straks misschien nog beter het komende grote feest vieren.
Op het derde grote feest, Pinksteren viert de kerk dat de Geest van God aktief wordt in en over mensen: ze worden “aangestoken”. Het verhaal van de uitstorting van de heilige Geest wordt verteld, met opnieuw beginnen. Daarom is er dan de kleur ROOD.

En vervolgens breekt er in de kerk een mooie lange groene tijd aan: het groen van de zomer, van het uitzicht op een gelukkig en heilzaam bestaan. Dat is een droom én daar is de kerk mee bezig om het gedaan te krijgen. De liturgische kleur is dan dus GROEN. Ongeveer een half jaar lang duurt deze groene tijd in de kerk. Tot aan Advent. In die groene tijd zijn er wel enkele hoogtepunten; het is dus alles behalve saai! Maar het was toch al opgewekter geworden in de kerk, hoop ik duidelijk gemaakt te hebben.

Reacties zijn gesloten.